Category: Uncategorized

Raar maar waar!

Raar maar waar! Dat is het thema van de Kinderboekenweek 2015.  Een mooi thema, want wetenschap is superleuk en leerzaam!

Voor de tweede keer mag ik tijdens de Kinderboekenweek een aantal workshops geven voor Schunck in Heerlen (kijk hier om te zien wat ze doen). Met dit thema ging ik aan de slag en ontwikkelde vier teken-stappenplannen in de stijl van de Ik-kan-tekenenboeken. Stap voor stap een robot tekenen, of een verstrooide professor. Je kunt ook kiezen voor een vlinder of een kever.

robot

Om deze workshops te maken moest ik trouwens nog wel even uit mijn comfortzone, ik teken graag poppetjes en dan vooral lief en schattig. Een robot dacht ik niet te kunnen tekenen, maar het was erg leuk om te doen! Nu kan ik me ook beter voorstellen hoe het is als je denkt dat je iets niet kunt tekenen (-: Het zou heel leuk zijn als er zoveel mogelijk kinderen komen tekenen, de data en locaties vind je hier!

Zou je graag mee willen tekenen maar kun je niet of woon je te ver weg, dan heeft Studio Stift een verrassing voor je! Download hier je eigen stappenplan en teken zelf een robot. Veel wetenschappelijk tekenplezier (-:

Robot banner-01

Be proud!

Logisch dat we in een nieuw jaar vooruit willen kijken; tijd voor nieuwe plannen, intenties & voornemens. Daar was ik ook mee bezig afgelopen december. Ik had het idee dat ik in januari een compleet, fonkelend nieuw plan klaar moest hebben voor Studio Stift. Dat veroorzaakte best wel wat stress…

Tot m’n lief wijselijk zei; kijk ook eens een keertje terug, naar wat je allemaal hebt bereikt het afgelopen jaar. Het is meer dan je denkt. En dat klopte ook! 

Afbeelding

Bij deze dus geen goede voornemens (terwijl ik ze wel heb, ze hangen zelfs boven mijn bureau), maar dankbaarheid voor het afgelopen jaar.

Dingen waar ik (onder andere) dankbaar voor ben en trots op ben;

– Meewerken en meedenken voor Festival Kom Erbij in Eindhoven.

– Het succes van het Ik-kan-tekenen-boek, met als hoogtepunt een vermelding in 101 woonideeën (joepie!)

– Superleuke (web)winkels die mijn producten verkopen (Snailmailshop van Ankepanke, Kidsdinge, Djello, De Boekenwurm en Sjieke Boel)

– De opdrachten die ik kreeg in 2013, en het vertrouwen van de opdrachtgevers!

– De groei die Studio Stift het afgelopen jaar heeft doorgemaakt.

Koester dus de dingen die je bereikt hebt, ben er trots op (het mag!) en borduur er op verder.

Want er liggen ‘n hoop nieuwe kansen en mogelijkheden te wachten in het nieuwe jaar!

Gelukkig nieuwjaar voor iedereen!

 

familieportret

Zo zien onze familieportretten er meestal uit; halve gezichten, dichte ogen, gekke bekken met wiebeltanden (-:

Afbeelding

 

Een tijdje geleden alweer was ik op zoek naar een alternatief voor deze portretten. Ik bedoel, ze zijn best grappig, maar je hangt ze niet zo snel aan de muur.Ook hou ik niet zo van de standaard portretten van de fotograaf…

Vandaar dat ik ons tekende, in een lijstje heb gestopt en tussen de andere familiefoto’s heb gehangen. En daar hangt ie nog altijd! Het wordt misschien eens tijd voor een nieuwe, de kinderen zijn inmiddels al stukken groter!

Afbeelding

De reacties op ons geïllustreerde familieportret zijn altijd enthousiast! Inmiddels heb ik al voor meerdere families, kleinkinderen, samengestelde gezinnen en zelfs een beestenboel, portretten mogen tekenen. Erg blij word ik daarvan! 

Hier zie je daar enkele voorbeelden van:

Afbeelding

 

Heb je interesse in zo’n vrolijk portret? Neem eens een kijkje op http://studiostift.nl/familie-portret/

December-stress

3dec12-1Het is december, Sinterklaas is druk bezig om ieders wensen te vervullen.

Pepernoten, chocoladeletters, schuimpjes, (en dochters met buikpijn…)

Stuiterende kindertjes, die amper slapen omdat ze willen wachten tot Piet iets in hun schoen komt doen.

Ondertussen staan de kerstbomen al overal te wachten om versierd te worden.

In bijna ieder tijdschrift wordt je overspoeld met de meest ingewikkelde recepten voor het kerstdiner, want dat moet wel groots en meeslepend zijn…

Op de volgende pagina’s vind je glitterjurken en bijpassende accecoires voor bij datzelfde kerstdiner.

Daarnaast moeten we verwoed op zoek naar  iemand die Oud & Nieuw met ons wil vieren want je wil toch niet ‘alleen’ zitten op zo’n avond…

Maar wat moet er dan toch weer geserveerd worden, en hoe kleden we de tafel aan?

Help! Dit is Decemberstress!

Tussen al die dingen door probeer ik af en toe eens rustig adem te halen, even te relativeren, want eigenlijk wil ik niet meedoen aan al deze heisa!

Maar soms is het best moeilijk om bij jezelf te blijven en te doen wat jij belangrijk vindt!

Vandaar nummer 26 van One-sketch-a-day: Relax!

 

 

 

 

 

 

De vleesjesfabriek

OF Hoe maar weer eens duidelijk wordt dat kinderen je leven op z’n kop zetten…

 

Terug van weggeweest sta ik met de kinderen in de file. Op zich niets bijzonders,  in Maastricht wordt gewerkt aan de A2.

Terwijl we rustig aanschuiven verschijnt naast ons een vrachtwagen met levende varkens. Ach nee, denk ik, want ik vind dat zielig.

Na een minuutje langs de roze beestjes te hebben voort geschuifeld klinkt vanaf de achterbank; ‘Mama, waar gaan die varkentjes naartoe?’

‘Lekker op vakantie’ is het eerste antwoord dat me te binnen schiet. Kunnen mijn kindertjes al tegen de harde werkelijkheid? Of ben ik te beschermend en vinden ze dit heel normaal? Ik twijfel!

Het was overigens de oudste die de vraag stelde. Ze is van baby af aan al niet dol op vlees, daarbij is ze nogal doortastend…

Vandaar dat ik maar besluit om de waarheid te vertellen.

Ik vertel mijn kinderen dat de varkentjes naar een fabriek gaan waar ze doodgemaakt worden en er hamburgers van ze wordt gemaakt.

Zodat de mensen vlees kunnen kopen bij de slager of in de winkel. Want zo is het nou eenmaal…

Even is het stil. Dan vliegen de ‘gatvers’ en ‘zieligs’ door de auto. Die zijn dus afkomstig van de oudste. Dat vermoedde ik al, maar aan de andere kant blijft het stil.

Dan zegt de jongste (toen 4 jaar); ‘dus ze gaan naar een vleesjesfabriek, en als ze de varkentjes niet doodmaken, kunnen de mensen geen vleesjes eten!’

Tsja, daar is niets tegenin te brengen. Maar de oudste zit erbij te huilen…

De zo verschillende karakters en reacties van twee kinderen uit hetzelfde nest, geeft me stof om na te denken.

Toen ik nog geen kinderen had, leefde ik m’n leven, het ging zoals het ging en daar dacht ik verder niet zoveel over na.

Ik at bijvoorbeeld vlees en vond dat heel normaal. Tot ons eerste kind geboren werd, ze houdt gewoon niet van vlees. Punt.

In eerste instantie vonden we dit vervelend en lastig maar we moesten wel op zoek naar recepten zonder vlees. Later begonnen we ons er steeds bewuster van te worden dat ook wij  het absurd vinden om levende dieren dood te maken en ze op te eten. Zeven jaar later zijn we happy vegetarisch!

Alleen de jongste is dol op knakworstjes, en daar hebben we ook respect voor.

Respect voor je kind, en ze de mogelijkheid geven zichzelf te zijn, daar krijg je heel veel voor terug.

Daar geef ik graag mijn oude overtuigingen voor op.

Kinderen zijn spiegeltjes, ze maken je bewust.

En ik vind het prachtig!